Browsing Category

Blog

Van donker naar Licht

Ik verheug mij op de zonnewende op 21 december. Het is een keerpunt in het jaar dat de dagen weer langer licht worden. Voor mij is het ook een nieuwe start. Ik kruip langzaam uit mijn winterslaap en uit mijn binnenwereld en ik reik uit naar buiten met nieuwe plannen en actie. De afgelopen weken voelde ik dat ik veelal de stilte in ging, en naar binnen keerde. Ik ging vroeg naar bed en sliep lekker uit, ik mediteerde, luisterde veel naar muziek en liet de creativiteit stromen zoals het kwam. Er was weinig structuur, en dat was prima.

Tijd voor introspectie. In mijn meditaties focuste ik op het afgelopen jaar. Wat heeft het mij gebracht? Welke uitdagingen kwamen op mijn pad? Wat ging goed en wat heb ik geleerd van de dingen die niet goed gingen?  En ik onderzocht wat van wezenlijk belang is geweest op het persoonlijk vlak en voor mijn ondernemerschap.

Dit naar binnen keren in de donkere dagen voor de zonnewende heeft voor mij een helende werking.  Dat reflecteren geeft mij richting aan de dingen waar ik goed in ben en waar ik meer van wil. En.. wat laat ik los of ga ik anders organiseren.

 Ondanks alle dagelijkse uitdagingen, die niet gering waren, of juist daardoor, sta ik steviger in het leven. Allerlei belemmerende gedachten over gewenst of ongewenst gedrag mocht ik loslaten. Daarvoor mocht ik dit jaar diepe reizen naar binnen maken, en in de donkere krochten voelen welke overtuigingen niet van mij waren, maar waar ik of mijn naasten wel last van hadden. Door daar eerlijk naar te kijken, voel ik mij nu steviger in het leven staan. En mijn overtuiging alles alleen te moeten doen heb ik naar het rijk der fabelen gestuurd. Ik mag nog meer leven vanuit vertrouwen en overgave. Authentieker voel ik mij.  Ik voel meer lichtheid en er is weer ruimte om meer te spelen in het leven. 

Ook voel ik dat mijn werk als coach en kunstenaar voor mij een perfecte match is. 

Het is zo fijn om werkelijk in contact te zijn met mensen, en samen te onderzoeken wat er aangekeken mag worden om inzicht en ruimte te krijgen en dat ze daarna ook steviger in het leven staan. Ik word hier zo blij van! Komend jaar wil ik meer mensen kennis laten maken met familie- en systemisch opstellen en zal dat ook in groepen gaan aanbieden. 

Mijn creativiteit krijgt alle ruimte en het schilderen in opdracht is uitdagend. Het brengt mijn kunst op een hoger level. Het spelen met verf en kleur en uiting geven aan alles wat bruist en borrelt in mij geeft mij zoveel plezier! 

De Heart Gallery die ik tijdens de eerste Corona golf creerde is een mooi succes. Kleine lieve schilderijtjes maakte ik. Ik verkoop ze voor een klein prijsje en doneer 11% aan de voedselbank. Het geeft mij veel voldoening op deze manier iets te kunnen bijdragen en zo de liefde te verspreiden die we allemaal ze nodig hebben! ( https://mwart.nl/gallery-paintings/heart-gallery//)

Ook kijk ik reikhalzend uit naar de tijd dat we weer samen kunnen schilderen, op het strand en in de ‘Levenskunst’ praktijk. De nieuwe workshop ‘Wrakhout’  en de cursus ‘Chakra schilderen’, waren een groot succes!

Vanavond vier ik de zonnewende met een ritueel. Ik maak een mooi vuur dat symbool staat voor het nieuwe licht. De dingen die ik niet mee wil nemen in het nieuwe jaar, ik laat het achter in het vuur. En ik zal mijn intenties voor 2021 ook opschrijven en noemen. Zo zet ik een punt achter wat mij niet meer dient en kijk ik uit naar nieuwe plannen, ontmoetingen en uitdagingen. 

Deze lockdown is tijdelijk en zal hoe dan ook voorbijgaan. Er zullen betere tijden aanbreken. We zullen dan onze vrijheid des te meer kunnen waarderen.

Ik wens je een fijne kersttijd en jaarwisseling toe en tot volgend jaar!

Lieve groet,

Mariëlle

Ben jij nu ook geïnspireerd om te kijken naar wat 2020 jou heeft gebracht? Ik ben benieuwd hoe jij ernaar terugkijkt en wat jij in het nieuwe jaar anders wilt doen of waar je juist tevreden mee bent. Fijne Zonnewende!

Een van coaching trajecten, naast de individuele sessies, die ik graag onder de aandacht wil brengen is het schilderen van de Levensboom. Iedere keer word ik weer verrast wat het de cliënt brengt.  Vier sessies met vier thema’s en van daaruit gaan we in gesprek en ga je schilderen. Heb je interesse? Kijk even op www.levenskunst.art of neem contact op voor een oriënterend gesprek.

I never promised you a Rosegarden

Peter was 21 en ging met zijn brommer op vakantie. Hij ging een enorm avontuur tegemoet. Vele jaren later zal hij pas terugkeren naar Rotterdam, de stad waar hij geboren werd en opgroeide. 

Het lijkt misschien op het begin van een spannend boek, maar het is de geschiedenis van mijn oom, de broer van mijn moeder. 

Peter ging op zijn brommer naar Finland, Bij een verkeersongeluk daar ontmoette hij een Fins meisje, Irma, en voor hij er zich bewust van was, werd hij een aanstaande vader. Eenentwintig jaar, in een vreemd land waar hij de taal en cultuur niet van kende en sprak, en de jongeman werd vader…

De romantiek in dit verhaal is helaas ver te zoeken. Peter bleef in Finland. Het is dan 1967, en de Nederlander is een buitenlander, Peter voelt zich niet echt welkom. Finland houdt niet van buitenlanders. 

Mia wordt 2 september 1967 geboren, ze is half Nederlands en half Fins. Haar jeugd is zwaar, ze heeft jonge ouders die niet echt hebben gekozen voor het leven dat zich nu aandient. Ze zijn opeens verantwoordelijk, maar nog niet volwassen. De liefde voor elkaar is fragiel en duurt niet lang. Mia groeit grotendeels op bij haar grootmoeder. Haar vader en haar moeder ziet zij sporadisch.

Maar Mia heeft Nederlands bloed en dat voelt zij. Ze zoekt contact met haar Nederlandse familie en vindt mijn moeder, Elly Rotgers. Mijn moeder is verheugd, samen met mijn vader is zij twee keer op bezoek geweest bij Mia en haar familie.

Zo kom ik ook in contact met mijn nicht Mia en haar kinderen, en energetisch voelen wij de verbinding met elkaar. Ze vraagt mij de Levensbomen voor haarzelf en haar kinderen te schilderen. Intuitef voel ik in op mijn (achter) neef en nichten hoe ik de bomen zal vormgeven. Ieder kiest de Levensboom die ik voor hen specifiek bedoeld en geschilderd heb. 

Mijn schilderij ‘Hope and fears’ staat 2 minuten op Fb en zij heeft het gekocht. Ze komt regelmatig naar Nederland, evenals haar dochters. Ook ontmoet zij haar halfbroer, John… (mijn broer heette ook John)

En zo kreeg ik een paar maanden terug opeens een verzoek voor een schilderij.

 “I need a painting!”, tulpen, grijs, zwart en rood. En zo is dit Nederlands Finse schilderij ontstaan.

Een opdracht vormgeven kost even tijd, het gevoel, het beeld, het groeit en broeit. Haar verhaal heb ik leren kennen, invoelen en op het doek gezet, wild en heftig, met drama en liefde. Een weergave van haar gevoel van haar identiteit. En dat ik dat heb mogen schilderen vervult mij met dankbaarheid. 

(Deze blog is geschreven met toestemming van Mia Rotgers)

Introductie Workshop Familie opstellingen

Introductie workshop ‘Laat achter wat te zwaar is om te sjouwen’  
bij The Workout, zondag 15 maart


Je staat midden in het leven. Maar toch … je hoort te vaak een kritisch stemmetje in je hoofd. Je kunt of doet het niet goed genoeg. Je doet niet wat je echt graag wilt, je hebt regelmatig het gevoel dat je geleefd wordt. Je wilt meer rust in je hoofd. En meer regie over jouw eigen leven.

Continue Reading…

Intensive Levensboom

I t ‘s . t i m e . t o . m a k e . y o u r . s o u l . h a p p y !

Mijn schilderen typeert zich door betekenisvol te willen zijn. Als ik schilder voor mijzelf, dit heet ‘vrij werk’, dan bubbelt en broeit er vaak al langere tijd iets van binnen. En dan krijg ik af en toe beelden, die later frequenter verschijnen. Of muziek met 1 zinnetje van een liedje. Daar ‘moet’ ik iets mee. Maar wat? En na enige tijd, soms na een week, soms na een paar maanden, ga ik aan de slag. Ook op het doek gebeurt er daarna heel veel. Onderhuids zat een verhaal dat zichtbaar wordt. En er wordt gewerkt en verwerkt. Een heel proces is dan gaande. 

Continue Reading…

Levenskunstenaar

2018 was voor mij een bijzonder creatief jaar. Ik heb heerlijk geschilderd met workshoppers en cursisten het strand in Wijk aan Zee, en lekker met mijzelf in mijn atelier. Muziekje aan en pielen en prutten, zoals ik het wel eens oneerbiedig noem. Schilderen vanuit mijn hart, wat zich dan aandient; kleur, vorm en techniek, een ontdekkingstocht naar het verhaal dat ik dan wil vertellen. Tijdens de workshops en cursussen liet ik de deelnemers ook op zoek gaan naar hun verhaal. Er kwamen prachtige verhalen, allemaal heel eigen en zo nu en dan een verrassing voor hen zelf. We werden er heel blij van.

Er ontbreken hier twee schilderijen. Deze heb ik gemaakt voor mijn afstudeerproject voor de opleiding ‘Intuïtief systemisch en familieopstellen’. Ze weerspiegelen prachtig mijn proces tijdens deze opleiding. Diepgaan en er verrijkt uitkomen. Over een paar weken ga ik dus ook aan de slag met creatieve diepgang voor jou, als jij ook Levenskunstenaar wilt worden. Je kunt dan met een heel mooie ‘Intensive Levensboom’ cursus al schilderend op zoek naar je verlangen en stappen gaan maken om daar daadwerkelijk mee aan de slag te gaan.

Ook kom ik binnenkort met een nieuwe planning met workshops en cursussen.

Wil jij als eerste geïnformeerd worden? Laat het mij even weten op info@mwart.nl

Glazen potje

Ook ik wil de wereld niet meer onnodig belasten met plastic. Voor de komende workshops vraag ik jullie hulp.
Wie kan mij helpen aan hele kleine glazen jampotjes of glazen potjes waar je dag- of nachtcreme in heeft gezeten. Inhoud ongeveer 50 ml. Met deksel graag. Zo hoef ik geen plastic bakjes meer te kopen en helpen jij mee met de recycling. Heb jij kleine glazen potjes? Stuur maar een bericht en ik haal ze op. (zolang het in de buurt is 🙂

Volle bak!

Al mijn spullen aan het zoeken. Voorbereiden voor de workshop ‘Intuitef schilderen aan Zee’. Zomaar vol geboekt en een wachtlijst. De mond tot mond reclame gaat goed. Tevreden klanten brengen hun enthousiasme over, betere reclame kan ik mij niet wensen. En ook zo leuk, de tevreden klanten komen terug!
Ik heb er enorm veel zin in om morgen voor de zomervakantie nog een keer met een fijne groep mensen te schilderen van uit hun hart.
Wil jij er ook een keer bij zijn? In september en oktober kun jij ook komen schilderen in dat gezellige atelier aan zee.
Houdt de berichten in de gaten of stuur mij een berichtje dat jij de data per mail wilt ontvangen. Dan ben je als eerste op de hoogte.
Stuur je bericht naar info@mwart.nl of ga naar https://mwart.nl/help-contact/

Prachtige pauw uit India

Twee jaar geleden maakte ik een bijzondere reis met mijn dochter Eline door India. Deze week begon ik met opruimen in de lijstenmakerij. Kom ik deze schoonheid tegen. In India, Udaipur gekocht bij de kunstenaar zelf. Meteen maar even ingelijst. Het is een fijnschildering op zijde. De pauw zag ik veel door de straten. Wat een schoonheid en trots stralen ze uit. De pauwen maken het land, waar ze alle afval overal maar neer gooien, weer wat mooier.

Wil jij deze unieke schildering? Stuur een mail naar info@mwart.nl

Into the great wide open

De dames, de zon, de bloemen  en al wat wat er is op ‘ Into the great wide open’  is gedigitaliseerd op high end kwaliteit. De belangstelling voor dit schilderij is enorm. Zelf ben ik buitengewoon gehecht aan dit schilderij. Ze staat voor verlangens, leven en zijn!

techniek En zo ging ik op zoek naar een manier om toch deze vreugde te kunnen delen, op een kwalitatief niveau dat het origineel zo dicht mogelijk benadert. Het product waarvoor ik heb gekozen stijgt kwalitatief ver uit boven een print uit een willekeurige woon/decoratiewinkel. Er wordt gewerkt met een proofing proces waarbij ik zelf de kleuren afstem met het origineel erbij en er wordt geprint met 9 kleuren met een neveltechniek.

Ik heb jaren in de grafische sector gewerkt en daar waren we er trots op met 4 kleuren en hele fijne rasters (puntjes als je door de loep kijkt) het ‘gehele’ kleuren spectrum te kunnen maken. Negen kleuren zullen alle nuances en optisch relief kunnen suggereren. Het giclee is glad, maar je zal toch geneigd zijn je hand over het giclee te halen, om te voelen of het relief van de verf er echt niet is.

De eerste klanten hebben gekozen voor een print op canvas. Zij kunnen hun giclee direct aan de muur plaatsen en laten ‘shinen’.

Je kunt ook kiezen voor een print op hoogwaardig zwaar (300 gms) kunstdruk papier.

Wil jij ook zo’n prachtig giclee van ‘ Into the great wide open ‘ , neem dan contact op met info@mwart.nl , of kijk op www.mwart/category/blog/

Let op: het is een gelimiteerde oplage dus OP = OP

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Moederdag 2018

Het is een raadselachtig proces. Regelmatig voel ik mij buitengewoon onhebbelijk. Dat uit zich dan in diverse onhebbelijke onrust, boosheid, chocolade zoeken (en eten) enzovoort. Het staat in de sterren lees ik dan, en aan de ene kant stelt mij dat gerust, maar ook daar word ik weer…onhebbelijk van. Houdt het dan nooit op?

Nee, het houdt niet op. Als je de bereidheid hebt getoond om naar je schaduwkant te kijken en er je verantwoordelijkheid daarvoor durft te nemen, dan ben je gewoon de ‘Sjaak’.

Deze week kwam ik wel op een bijzonder punt. Moederdag naderde en daar had ik nooit zo veel mee. Ook niet met mijn moeder. Wij hadden een lastige relatie. Zij was niet in staat los te laten. Ik voelde mij bekneld. Sinds haar overlijden ben ik mijn wonden gaan helen. Mijn boosheid heb ik mogen omzetten in verdriet. Dat heeft wel even geduurd hoor. Dagboeken schreef ik vol met wat er allemaal misgegaan was. Ik schilderde voor de verwerking mijn mooiste schilderijen. En ik koos ervoor vanuit liefde te willen leven.

Erkenning is belangrijk. Mijn jeugd was niet vrij en blij. Ik zocht mijn veiligheid in ‘please ‘ gedrag en daar werd ik zo goed in dat ik niet eens meer wist wat ik zelf wilde. Dat beperkte zich natuurlijk niet tot mijn gedrag naar mijn moeder. Vriendschappen, werk en collega’s, partner en kinderen, alles en ieders gedoe nam ik op mijn schouders. Want dan zou ik ‘goed genoeg zijn’. Dat anderen mijn o zo goed bedoelde bemoeizucht ook wel eens bar irritant konden vinden begreep ik van geen kant. ‘Please, please me’. Ook dat inzicht is gekomen en langzaam begrijp ik dat ik niet alles voor iedereen meteen, nu hoef helpen op te lossen. De, niet geheel onverwachte burnout van vorig jaar heb ik als een cadeautje met een grote strik uitgepakt. Mijn lijf vertelde mij wat ik nodig had. Me time, dat had ik nodig. Wat wil ik? Dat werd de grote vraag.

Na een proces van 7 jaar gebeurde er zoiets moois, zo vlak voor moederdag. Tijdens haar sterfbed heb ik mijn moeder verzorgd en gewassen. Ik gebruikte mijn favoriete zeep hiervoor. Na haar overlijden kon ik die zeep niet meer gebruiken voor mijzelf. De geur associeerde ik steeds met haar en haar schaduwkanten. Ik werd misselijk van de geur als ik het weer probeerde.

Na jaren helen, kan ik nu erkennen en benoemen dat mijn moeder alles heeft gegeven wat zij kon geven als moeder. Dat zij heel veel leed heeft overgenomen van haar moeder en daar niet over kon praten en haar emoties hier niet over kon delen. Ik voelde mededogen en medeleven. Ik voelde de liefde die een kind voelt voor haar moeder. Ik hoefde niet meer haar bevestiging te zijn. Of de stabiele factor die haar op de been hield. Ik ben haar kind en zij is mijn moeder. De verbinding is hersteld.

En vandaag, op Moederdag kon ik weer vrij en blij mijn zeepje gebruiken. Geen associaties, gewoon een lekker zeepje.